محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
61
ضياء العيون ( فارسي )
هفتاد و دو مثقال سنبل دو مثقال قليميا سيم محرق مغسول بيست و چهار مثقال زعفران شش مثقال مرّ مكى چهار مثقال صمغ بيست و چهار مثقال افيون سه مثقال سرمه دو دانك زنكار دو مثقال هريك از اجزا را بعد از آنكه نرم پخته باشند به وزن مذكور بكشند و قليميا را بدستورى كه كذشته بسوزند و بشويند و مجموع را باب باران سپرشه شياف سازند شياف نافع از براى قرحه انرزوت بشر دختر پرورده سفيداب از هركدام يك درم صمغ عربى كثيرا از هريك سه درم نشاسته دو درم قلمياى نقره افيون از هريك يك درم بدستور شياف سازند شياف نافع از براى ابتداى قرحه و جوشش قليميا سوخته شسته نحاس سوخته شسته از هريك چهار درم زعفران دو درم اقاقيا صمغ عربى از هريك شش درم شياف ساخته با سفيده تخممرغ در چشم كشند شياف در قروح گوشت بروياند و منع مورسرج بكند و اثر قرحه را نيك كند قليميا مغسول